به موجب مقررات ماده ۲۶ آیین نامه «حق الزحمه ارائه خدمات حقوقی و مشاوره ای وکلا در صورتی که وکالت نامه ای تنظیم نشده و توافقی در بین نباشد، به شرح زیر است: الف) اموری از قبیل تنظیم دادخواست، شکوائیه، لایحه دفاعیه و اظهارنامه : حداکثر ۵۰ میلیون ریال.»
در این مورد دو مسئله حایز کمال اهمیت است یکی این که عدم تعیین حداقل تعرفه مشکلات زیادی را در مسیر کار ایجاد خواهد نمود که بحث و بررسی مجدد آن را به مقالی دیگر وامی گذاریم و دیگری تکلیفی است که در تبصره ماده مذکور برای وکلای دادگستری در نظر گرفته اند مبنی بر این که «وکلا مکلف اند در اردیبهشت ماه هرسال در آمد سال شمسی سابق خود را از محل این ماده و نیز اقساط موجل حق الوکاله که دریافت نموده اند را به کانون یا مرکز اعلام نموده و تمبر مالیاتی علی الحساب و حقوق قانونی آن را بپردازند و در صورتی که درآمدی نداشته اند صراحتاً به کانون اعلام نمایند.» البته این امر در تنظیم اظهارنامه های مالیاتی در هر سال جایگاهی داشت لکن تعیین دقیق رقم آن از یک سو و راستی آزمایی آن از سوی دیگر همواره محل مناقشه بین وکلای دادگستری و ماموران مالیاتی خواهد بود از سویی تعیین مبلغی به عنوان علی الراس نیز با عنایت به عدم تعیین مبلغ حداقل می تواند به معضلی برای وکلای دادگستری تبدیل گردد.
موضوع تعرفه در مورد ماده ۲۶ شگفت انگیز است و وکلاء را مجاز شمرده در مورد تنظیم اظهارنامه و شکوائیه تا ۵ میلیون تومان دستمزد دریافت نمایند و این تغییر شگفت انگیز به طور یقین مأموران محترم اداره دارایی را به ترغیب وصول مالیات به نحو علی الراس بر مبنای حداکثر تعیین شده وا می دارد. این که ماموران مالیاتی تا چه حد به خوداظهاری وکلای دادگستری در این زمینه اعتماد داشته باشند و این که چه مکانیسمی برای تعیین رقم دقیق مشمول مالیات درآمد وکلای دادگستری از این محل بوجود خواهد آمد، تاری است که بعدها صدای خوش نواز آن، گوش وکلای دادگستری را نوازش خواهد داد.!!

برگرفته از کتاب «تعرفه حق الوکاله وکیل دادگستری» نویسنده: مجتبی باری
در «نظارت انتظامی» کانون وکلای دادگستری

  نکات حقوقی